Sometimes hearts are not broken
But hurten by growing pains
Woorden raken mij
Bevestigend
Je bent mijn alles
En toch ook niet
Waar was je al die tijd
Waarom is tijd zo’n kwelling
En blijkt samen zijn een droom
Aan tafel met mijn exvrouw, als vanouds lunchen met onze grote kleine liefde.
Het besef dat we het best goed doen. Ondanks dat we geen gezin meer zijn weten we de herinnering voort te zetten en bieden we onze kerel een leven met twee mama’s die niet meer samen wonen, maar hun doel om hem groot te brengen in een omgeving gevuld met liefde blijft ondanks de scheiding bestaan. Het besef dat deze jongen twee gelukkige mama’s heeft en daarmee gezegend zijn met een gelukkig kind. Het besef dat ik geen spijt heb van de jaren dat we samen waren, en geen spijt heb van de beslissing om ons leven niet meer samen te delen. Het besef dat we dit samen doen en blijven doen.
Het zijn die kleine dingen
Die je doet
Het zijn de woorden die je zegt
Het zijn de lieve blikken die je geeft
In mijn gedachten
Droom ik over jou
Ik zweef voorbij mezelf
En kom jou telkens tegen
Je blijft spoken door mijn huis
ook al ben je lang vertrokken
ik vond laatst nog in een la
een paar van jouw vergeten sokken.
